Pre-Order

Pre-order เพ้อฝันนิรันดร์กัป / จิตจงกล / Pandora Press

Name: Pre-order เพ้อฝันนิรันดร์กัป / จิตจงกล / Pandora Press
Brand: PANDORA PRESS
SKU: SprayedBlackDream
Price: 315.00 THB
Availability: InStock

คุณสมบัติสินค้า:

SKU :

เรื่องราวครึ้มจริงครึ้มลวงเกิดดับในโลกธาตุขาวดำ

Option name 1

เพิ่มรายการโปรด

หมวดหมู่ : หนังสือ , Pre-order , Pre-Thai ,

แบรนด์ : PANDORA PRESS

หนังสือเป็น Pre-order เริ่มจัดส่งประมาณ 20 กรกฎาคม 2569
หนังสือที่สั่งในออร์เดอร์เดียวกันจะจัดส่งพร้อมกันเมื่อทุกเล่มมาถึง

เขาฝันถึงเขามาหลายวัน ฝันว่าเขา ฝันถึงเรา

เรื่องราวครึ้มจริงครึ้มลวงเกิดดับในโลกธาตุขาวดำ เมื่อแดดเลวสาดลงบนต้นมะขาม เงายิบยับร่วงลงบนบ่อบัวอัปลักษณ์ของก๋ง ‘โกรม’ ระเห็จคืนคุ้งพยอม ด้วยถูกเงินฟาดเข้าที่หัว กลับมาทำงานเป็นหมาเฝ้าบ้าน ในวันที่วิมานถูกทุบเพื่อสร้างใหม่

ท่ามกลางเศษซากทรงจำในน้ำมือพระผู้ทำลายและฝนบัวกระหน่ำ เขาพบชายครึ่งงู มือตีนของตำบลคุ้งพยอม เจ้าของรอยยิ้มสีดำ ผู้มาพร้อมกับประวัติศาสตร์ที่เขาจำไม่ได้

Trigger Warning: Domestic Violence (การใช้ความรุนแรงในครอบครัว), Sexism (การเหยียดเพศ), Homophobia (การรังเกียจรักร่วมเพศ), Death (ความตาย), Murder (การฆาตกรรม), Suicide (การฆ่าตัวตาย), Rape (การข่มขืน), Mention of Pedophilia (มีการกล่าวถึงโรคใคร่เด็ก)

บางส่วนจากในเล่ม

มันก็แค่การอุบัติซ้ำ เรื่องสามัญแห่งสกลโลก ล้มล้าง เพื่อระบอบใหม่ การเปลี่ยนแปลงเป็นมีดเล่มงาม เขารู้ดี มันต้องตัดแต่งกรีดเนื้อเฉือนใจกันสักหน่อย ถ้าไม่แสบทรวง ก็คงไม่ใช่การเปลี่ยนแปลง เขาฝันถึงการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ตั้งแต่มิถุนายนเดือนนั้น ไม่ละเมอเพ้อพร่ำถึงโลกเก่าอย่างคนที่บ้าน ขนาดบ่อบัวอัปลักษณ์ของก๋ง ป้าๆ ก็ยังดื้อดึงเพื่อคงมันไว้

—-----

“นับไฝ ทำไมโกรมมีไฝเยอะจัง” เขายิ้ม

แล้วโกรมก็ยิ้ม “อ๋อ... ป้าบอกว่าเราเป็นลูกขอ เทวดาส่งลงมาเกิด ก็เลยมีตำหนิติดตัวมาด้วย”

เขาดีใจขึ้นมาพอได้รู้อย่างนั้น โกรมเป็นลูกเทวดา ส่วนเขาเป็นลูกงูเจ้าที่ ไม่ใช่ลูกฅนเหมือนกัน ก็น่าจะเป็นเพื่อนกันได้

—-----

พ่อมอบให้เขาทั้งกล้องและปืน ทั้งวิธีเก็บกักทรงจำและการระเบิดมันทิ้ง “หันกล้องไปหาสิ่งที่จำเป็นต้องถ่าย แม้สิ่งนั้นมันไม่น่าจดจำ” เวลาพูด พ่อก็มักไม่สบตาเขา เขาเองก็ไม่ต่าง “แล้วอย่าทะลึ่งหันปากกระบอกปืนไปผิดที่ผิดทาง” เพราะมันจะเปลี่ยนเขาเป็นอีกคน

—-----

“มึงไม่แค้นหรอ” โกรมถาม

เขาส่ายหัวเนิบ “เราแค้นก็ไม่คุ้มเหนื่อย” เช้าค่ำ เขาต้องทำอะไรต่อมิอะไรอีกมาก ทำงาน หาข้าวหาปลา ต้องค่อยย้ำคำตอบเดิมกับตาซ้ำๆ สำหรับเขาแล้วมันไม่ใช่ความแค้น แต่มันเป็นเรื่องที่เวลาไม่ควรปล่อยให้ลืม

—-----

ลูกๆ ของก๋งทุกคน—ป้าๆ และพ่อของเขา—ล้วนมีจิตสำนึกรักชาติ ชาติในสำนึกที่เห็นประชาชนเป็นหมา และไม่ว่าชาติจะหมาแค่ไหน คนที่บ้านเขาจะภาคภูมิใจในความเป็นหมาอย่างสุดซึ้ง

—-----

“กูไม่ได้ลืม แค่ยังจำไม่ได้”

เขาผงกหัวรับคำ “ลืมเป็นธรรมดาของฅน จำฝังใจก็เป็นธรรมดาของฅนเหมือนกัน เราพอรู้จ้ะ”

“ฅนฅนหนึ่งเคยมีตัวตน ต่อมากลายเป็นบุคคลนิรนาม มักเป็นโศกนาฏกรรม ฆาตกรรม สงคราม หายโดยรัฐ ไม่ก็ตายอย่างโดดเดี่ยว แต่มึงทนอยู่อย่างนิรนามทั้งที่ยังหายใจอยู่ทุกวัน เข้มแข็งดี”

—-----

มึงคิดว่ากูอยู่ดีเป็นสุขนักหรือไง กูไม่อยากเกิดในบ้านขวากระเท่ กูไม่อยากมีบรรพบุรุษที่ฆ่าคนแล้วหนีโทษ กูไม่อยากอยู่ในบนดินที่ความเชื่อฝังอาชญากรรม กูไม่ชอบมีเทวดาปกครอง เกิดจากครรภ์ที่คลอดแล้วทิ้งก็น่าเบื่อสิ้นดี แต่กูยอมรับ กูมันลักลั่นและย้อนแย้ง กูรักป้า กูเหลือแค่ป้า ต่อให้ป้าไล่กูไปรักษาโรคลักเพศ ก็ยังรัก

—-----

เขารู้ แม่ไม่ได้ทำให้กาฬบูดเบี้ยว น้ำมือของเขาต่างหาก น้ำมือของฅนที่นี่ต่างหาก ร่วมเพาะปลูกไอ้เบี้ยวให้เบี้ยวอย่างสมบูรณ์ แม้มือตีนจะใช้การได้เสมอกันอย่างไร ก็ไม่เหมือนฅนเสมือนกัน

—-----

“เขาจ้างเราเชือดไก่ เราก็เชือด หมาเขาก็จ้างเราไปเบื่อมัน เราก็ทำ” แค่จะกลืนน้ำลาย ยังฝืดคอ “แต่โกรมฆ่าฅนได้หรือเปล่า”

เขาสบตา ฟากฟ้ายามนี้มีเมฆครึ้ม “ถ้าโกรมทำไม่ได้ เราก็ฆ่างูไม่ได้”

—-----

“ตอนเอ็งหัดเดิน เอ็งต้องมองดิน” ลุงสอนวางอุ่นมือบนหัวเขา “แต่เมื่อไรเอ็งโต เอ็งต้องหัดมองฟ้าบ้าง บ้านเรามันคับแคบ โลกนี้ ก็กว้างเกินไป”

—-----

“แดดเปื้อนแก้มมึงแล้วน่ารักดี กิ่งไม้ข้างๆ เหวี่ยงได้จังหวะ ข้างหลังมืด แดดวาวในตา มึงกำลังตกใจ ระยะห่างเรา...” โกรมก้มพิศ และหมุนๆ ดวงตากล้อง “...ประมาณศูนย์จุดเก้า กูเก็บมึงได้ในวิเดียว จับได้คาหนังคาเขาเลย แววตาไอ้พวกถ้ำมอง”

—-----

“ถ้าเอ็งลืม ก็ไม่มีใครจำให้เราอีกแล้ว”

—-----

ที่นี่ ตำบลคุ้งพยอม นรกที่ตายินยอมทิ้งตัวตาย สวรรค์ที่เฉดหัวแม่ทิ้งอย่างโดดเดี่ยว กลับงามเพริศขึ้นมาจนน่ากลัว เขากลัวจะมีเรื่องดีๆ ให้คิดถึง ทั้งที่ฝันไว้แล้ว ว่าอยากไปตายเอาที่อื่น

—-----

“เธอต้องอยู่ให้ได้เมื่อฉันไม่อยู่” จะอยู่แค่แปดสิบปีเองหรือ อยู่เป็นร้อยปีเลยไม่ได้หรือไง ดูต้นมะขามดิ ร่มเงามันอยู่กับดินตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ ๒ “บ้าเหรอ ฉันอยู่ไม่ไหวหรอกนะ ดูย่าสิ พอร่างกายมันไม่เอาโลกนี้แล้ว เห็นไหมว่ามันทรมานแค่ไหน เนื้อหนังเหี่ยวๆ นี่ก็คุกดีๆ นี่เอง”

----------

ข้อมูลหนังสือ

เพ้อฝันนิรันดร์กัป

ผู้เขียน: จิตจงกล

จำนวน: 336 หน้า ขนาด 12.7x18.5 cm

ราคา: 350 บาท

ISBN: 9786168384176

เกี่ยวกับผู้เขียน

กมลลักษณ์ สุขชัย, ป๊าขอมา เกิดจากบัวในไร่ มอมแมมนิดหน่อย เรียนจบหนังในใจ เรียนต่อทัศนศิลป์เพราะโดนบังคับให้เรียนอะไรสักอย่าง ต่อมาเป็นตากล้องที่ชอบแช่ฟิล์ม เละ เลอะ ฟุ้ง สกปรก เลยได้กอปรชีพเป็นศิลปินท่านหนึ่งอยู่แพร่บ อายุข้าไม่นับแล้วโว้ย ตอนนี้เขียนนิยาย หาเงินเลี้ยงป้า พยายามอย่างยิ่งที่จะมีเวลาอ่านมันฮวาทุกคืน ฮี่ฮี่... บังไค >V<

กมลลักษณ์ สุขชัย จิตจงกล