Pre-order หากลืมตาจะเห็นฟ้าผ่าเป็นห่ารัก Infinite Sorrow / คณิศร / P.S.
คุณสมบัติสินค้า:
SKU : Pre9786168384091
ในเรือนร่างที่ไม่มีสิทธิ์เลือกอยู่ ‘ฟ้า’ ไม่อาจเป็นสิ่งใดนอกจากพายุหลงฤดู
แบรนด์ : P.S. Publishing
Share
- หนังสือเป็น Pre-order เริ่มจัดส่งวันที่ 20 มีนาคม 2569
หนังสือที่สั่งในออร์เดอร์เดียวกันจะจัดส่งพร้อมกันเมื่อทุกเล่มมาถึง - สำหรับลูกค้าที่ Pre-order จะได้รับที่คั่นหนังสือ 2 แบบ
Trigger Warning :
Domestic violence, Homophobia, Misogyny, Suicide, Suicidal thought, Physical abuse, Mental abuse
เธอเป็นทุกอย่างที่ผมเป็นไม่ได้
เป็นแม่ ภรรยา ครอบครัว
เหนืออื่นใด
เธอแสดงออกได้ ว่าเธอรัก
ผมขี้ขลาดเกินกว่าจะทำแบบนั้น
----------------------------
ในเรือนร่างที่ไม่มีสิทธิ์เลือกอยู่ ‘ฟ้า’ ไม่อาจเป็นสิ่งใดนอกจากพายุหลงฤดู ผิดที่ผิดทางตั้งแต่เกิด เดียวดายเกินกว่าจะยินดีในลมหายใจ
เขาไม่อาจเป็นชายตามใจแม่ ไม่เคยเป็นหญิงในสายตาชายอีกคน ทว่ายังคงคว้านรักจากตัว มอบแด่ดาวฤกษ์ผิวสีน้ำผึ้งดวงเดียวในรั้วโรงเรียน แล้วกลับมาดื่มกินความกลัวใต้เงาปีกของแม่ ในบ้านหลังที่ไม่มีดาวใดให้มอง
เมื่อขาดร้าวแต่อยากให้ดวงดาวมองว่าสมบูรณ์ ฟ้าผืนนี้จึงไม่ได้ผ่าเป็นห่าฝน แต่เป็นห่ารักที่บิดฉีกตนด้วยมือเปล่า เฝ้ารอการเลือนหายของจงเกลียดจงชังในตัวเอง
ถ้าผมฉีกทิ้งจนกว่าคุณจะรัก
ผมจะยังรักตัวเองได้ไหม
—-----
เพราะทุกสิ่งที่เขาเคยมอบให้
คือทั้งหมดที่ผมมี
—-----
เขาชอบความเป็นหญิงของเธอ นวลนางนุ่มอ่อนของเธอ นั่นคือสิ่งที่ผมสู้ไม่ได้ แม้ตายแล้วเกิดใหม่ก็ไม่อาจยืนยันได้ว่าตนจะเกิดมาผิดเพศแบบนี้อีกไหม
ของเล่นกระท่อนกระแท่นแบบนี้ไม่มีใครอยากได้ไปครอบครองหรอก ผมรู้ดี
—-----
มันไม่แฟร์ เขาไปต่อ แต่ผมอยู่ที่เดิม เขาไม่ผิด เธอไม่ผิด ผมไม่ผิด ในสมการนี้ไม่มีใครผิด เขาแค่ผลัดเปลี่ยนฤดู ตัดสินใจให้ผมอยู่ในอดีต เก่า ลืม ผ่านเลยมาแล้ว
—-----
ทุกคนใช้ชีวิตต่อไปได้โดยไม่ต้องมีผม
ต้องหลงตัวเองขนาดไหนถึงจะอยากให้ใครมาใส่ใจ อยากเป็นคนสำคัญของใครสักคน
แต่โปรดอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีฉัน
ได้ไหม…
—-----
แม่เหยียบย่ำบนตัวของผม เพื่อพินิจดูว่าอะไรใช้ได้บ้าง อะไรที่ดีพอสำหรับแม่ อะไรที่แม่จะสามารถหยิบไปเชยชมให้คนอื่นฟัง จนลืมว่าผมยังอยู่ตรงนี้ แหลกละเอียดใต้เท้าแม่ ก่อนที่แม่จะรู้ว่ามีน้อยเหลือเกินที่แม่ชอบในตัวผม
—-----
ทำไมแม่ถึงไม่สามารถมองผมแล้วยิ้มแบบที่รู้สึกว่าคนตรงหน้าสมบูรณ์ พอแล้ว โอเคอย่างที่เป็นอยู่ ทำไมถึงมองมาแล้วอยากได้มากกว่านั้น อยากให้เป็นมากกว่าที่เป็น ได้มากกว่าที่มี แล้วเท่าไหร่ถึงจะพอ
—-----
ผมถูกลิดรอนแม้กระทั่งอนาคตของตัวเองตั้งแต่วันแรกที่อากาศของโลกเข้าไปในปอดแล้ว ทุกลมหายใจ ข้าวทุกเม็ด ทุกช่วงเวลาที่ผมใช้ไปกลายเป็นบุญคุณที่ต้องชดใช้คืนตลอดชีวิต ไม่มีหรอกคนที่เป็นอิสระ ในเมืองพุทธทุกคนมีหนี้บุญคุณ มันคล้องอยู่ที่คอตั้งแต่เกิด จ่ายเท่าไหร่ก็ไม่เคยหมด
—-----
ทุกอย่างไม่ใช่ของคุณ แต่เป็นของเธอ เธอผู้ให้กำเนิด เธอผู้มีสิทธิ์โดยชอบธรรม สิทธิ์บนชีวิตของคุณ
ผมไม่อาจโทษแม่ได้ แม่มีพระคุณจนเกินไป สูงส่งจนเกินไป แม่จะไม่มีวันผิด หากผมเอ่ยถึงบาดแผลทั้งหมดที่แม่ประทานให้ มันจะเป็นบาปของตัวผมเอง เหล็กร้อนจะแผดเผาจ้ำเนื้อของผมด้วยคำว่า อกตัญญู
—-----
เราต่างยังดิ้นรน
เพียงเพื่อให้วันพรุ่ง
เหยียบเราซ้ำแล้วซ้ำเล่า
—-----
สิ่งที่ผมเหลืออยู่มีเพียงความตาย
ความตายเป็นสิ่งเดียวที่คุณไม่ได้พรากไปจากผม
—-----
ขอโทษที่เป็นดั่งหวังไม่ได้ ผมเองก็ผิดหวังไม่ต่างจากคุณ ทุกครั้งที่มองกระจกผมสงสัยว่า ตอนไหนเหรอที่ผมก้าวพลาดไป ตรงไหนคือต้นตอของปัญหา ตรงไหนคือจุดที่ทำให้ผมกลายเป็นคนคนนี้ รอยร้าวถ่างกว้าง จุดบกพร่องเด่นชัด
บอกผมที ส่วนไหนที่คุณเกลียดน้อยที่สุดในตัวผม
—-----
‘ความเท่าเทียม’ ที่พวกเขาพร่ำพูด มันเริ่มขึ้นหลังการตายและระเหิดหายไปไวเฉกลมปาก
—-----
แล้วอะไรกันคือความหมายของชายแท้ คือบึกบึนบนโครงร่าง คือโบยตีบนร่างกายคนอื่น คือโลหะรูปดาวบางๆ ที่ข้างอก อะไรกันที่ยิ่งใหญ่และต้องหวงแหนถึงเพียงนั้น แต่ก็เปราะบางขาดง่ายยิ่งกว่าปีกผีเสื้อ
—-----
เมื่อสมัครเข้ามาทำงาน พวกเขาก็คว้านสันหลังเราออก ยัดโปรแกรมลงไปในท้อง ในสมอง เราจึงไม่เป็นอื่นใดนอกจากบุคลาธิษฐานของร้านสะดวกซื้อ โต้ตอบได้ เคลื่อนไหวได้ เป็นฟันเฟืองไร้ตัวตนของคนเบื้องบน คนที่อยู่สูงกว่า กระเสือกกระสนวิ่งเร่าอยู่ในคูหาสว่างไสวร่วมสิบชั่วโมงเพื่อเงินเดือนเฉียดตาย ขณะที่ใครบางคนบนนั้นรุ่งเรืองรุ่งโรจน์
—-----
คุณกอด
ไม่เหมือนรัก
แต่เหมือนเวทนา
อย่างกับว่า
คุณจะสามารถรัก
สิ่งที่กำลังจะตายได้
—-----
ผมรู้ว่าตัวเองแตกร้าวเกินกว่าที่ใครจะทำให้เจ็บปวดกว่านี้ได้อีก
ศพน่ะ มันตายอีกรอบไม่ได้หรอกนะ รักอีกรอบก็ไม่ได้ด้วย
คุณเองก็รู้
—-----
คุณสามารถรักของบกพร่องแบบนี้ได้ยังไง ผมถาม
แบบเดียวกับที่คุณสามารถรักผมนั่นแหละ คุณตอบ
—-----
นี่ใช่ไหมคือความรัก การเต็มอิ่มก่อนถูกกระชากจากไป การร่วงหล่นอันไร้จุดหมาย สุดท้ายก็เพียงตายไปกับอดีต
—-----
จงรัก แสร้งว่ารัก จนกว่าจะรัก
นั่นคือทางที่ง่ายที่สุด ในการอยู่ร่วมกับตัวเอง
----------
เกี่ยวกับผู้เขียน
คณิศร วรรัตน์ชัยกุล (ฟิว) เกิดในเดือนของภูติผีปีศาจ ในโรงพยาบาลเอกชนเขตใจกลางกรุง ตั้งแต่จำความได้ก็ใช้ศิลปะและสิ่งปรุงแต่งต่างๆ เป็นเพื่อนคลายเหงา วาดฝันเสมอมาว่าอยากเขียนหนังสือเป็นของตัวเอง เป็นคนยิ้มง่าย ขี้กังวล ใช้เพื่อนและคนนอกบ้านเป็นเสาเข็มยามพายุถาโถม และมักจะคาดหวังความรักจากพวกเขามากไปเสมอ
ชอบสีแดง สีชมพู มี ‘ผมเรียกเขาว่าเน็กไท’ เป็นหนังสือเล่มโปรด มีป้าแหม่ม วีรพร นิติประภา และคุณ LADYS เป็นนักเขียนคนโปรด ชอบหนังสยองขวัญ ชอบวาดรูป แม้ปัจจุบันจะไม่มีโอกาสได้วาดอย่างตอนเล็กๆ แล้ว ชอบของหวานแต่กำลังพยายามลดอยู่ ชอบแต่งตัว ชอบเพ้อฝัน ปัจจุบันยังคงไหลไปตามกาลเวลาอย่างไร้แผนการและกำลังไล่ดู My Little Pony ให้ครบทั้งเก้าซีซั่น
-----------------
Infinite Sorrow หากลืมตาจะเห็นฟ้าผ่าเป็นห่ารัก
ผู้เขียน: คณิศร
จำนวน: 288 หน้า ปกอ่อน
ขนาด 12x16.5 cm
ราคา: 270 บาท
ISBN: 9786168384091
สินค้าเกี่ยวข้อง
Powered by
MakeWebEasy.com